De geur van Bali

Na een lange rit door smaragdgroene rijstvelden arriveerde ik in Ubud, het culturele hart van Bali. De lucht hing er zwaar van wierook en tropische bloemen. Overal hoorde ik het zachte geklater van fonteinen en het gezang van krekels. Mijn verblijf lag verscholen tussen de palmbomen, met uitzicht op een vallei die in de avondzon goud kleurde.’s Ochtends wandelde ik langs de beroemde Campuhan Ridge Walk, waar het pad zich slingerde door glooiende heuvels en wuivend gras. Een oude Balinese man tikte vriendelijk op zijn brede strohoed toen ik hem passeerde. In de namiddag bezocht ik de tempel van Tirta Empul, waar pelgrims zich onderdompelden in heilig water. Terwijl ik toekeek, voelde ik een rust die ik zelden ervaar.De dagen erop bracht ik door tussen kunstmarkten vol kleurrijke batikdoeken en lokale gerechten die barstten van smaak: nasi campur, saté lilit en vers kokoswater. ’s Avonds werd de lucht gevuld met gamelanmuziek en dansers met sierlijke handen en expressieve blikken. Bali voelde niet als een plek om enkel te bezoeken, maar als een plek die je uitnodigt om even stil te staan — en te ademen.